• Nederlands
  • English
  • Français
  • Deutsch

Een bekend verschijnsel in de Franse kanaaltjes. De automatische sluis.
Een beetje afhankelijk van de ligging van de sluis zijn er door de jaren heen meerdere manieren van het registreren van scheepvaart wat gebruik zou willen maken van de sluis. Op sommige plaatsen word gebruik gemaakt van een draaischakelaar die aan een draad over het kanaal hangt. Aan de draaischakelaar hangt meestal een stugge slang of stok waar de schipper zijn schutwens aan de sluis kenbaar kan maken.
Er zijn ook plaatsen waar een radar detectiesysteem is geplaatst.
Bij de recenter omgebouwde sluizen krijgt een schipper een afstandsbediening mee. Hiermee kan hij vlakbij de sluis zijn schutwens doorgeven.
Ook het detecteren van in en uitvaren is door de jaren heen veranderd. De eerste uitvoeringen hadden een uitstekende stang van ongeveer een halve meter die aan een draai schakelaar hing. Bij het uitvaren duwde het schip de stang weg, en zo werd een contact gemaakt.
Met het toenemen van het aantal jachten werd dit systeem niet meer als gewenst geacht. Jachten probeerden de stang juist niet te raken, om beschadiging van de lak te voorkomen. De jachten moesten bij het uitvaren op een knop drukken bij de stang. Dit werd nogal eens 'vergeten', waardoor het systeem eindeloos op een actie stond te wachten, en hierdoor de andere scheepvaart vertraging opliep.
Het systeem werd bedrijfszekerder gemaakt door contactloze detectie door lichtsluizen.